Vandaag publiceerde de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd een rapport over Medisch Centrum Kinderwens (MCK). Dit rapport gaat niet over het nieuws van afgelopen voorjaar, toen bleek dat MCK veel meer kinderen per donor had verwekt dan toegestaan. Dat onderzoek wordt binnenkort verwacht. Dit keer is de ‘orgaanbank’ geinspecteerd in het kader van de Wet veiligheid en kwaliteit lichaamsmateriaal. De uitkomsten zijn schokkend.
Er is van alles mis in Leiderdorp. Zo is de beheersing van het kwaliteitssysteem onvoldoende en liggen patiëntgegevens in een open kast opgeslagen. Als belangenbehartiger maken wij ons echter vooral zorgen om de volgende paragraaf (onderaan pagina 5):
‘MCK definieert een conceptiepartner waarbij een eigen donor, die aan een aantal voorwaarden voldoet, niet gezien wordt als donor en daarom niet bij de Sdkb wordt geregistreerd. MCK borgt dit middels een notarieel contract. Volgens de Wet donorgegevens kunstmatige bevruchting artikel 1 c1, wordt bij kunstmatige donorbevruchting ‘zaad van een ander dan de echtgenoot, geregistreerde partner of andere levensgezel van de vrouw’ gebruikt. De Wdkb spreekt niet van een conceptiepartner. Ook is er geen standpunt vanuit de beroepsgroep hierover. Dit zal nader uitgezocht worden door de betrokken instanties.’
Het lijkt er dus op dat er klinieken zijn die de definitie van donor zo oprekken, dat deze geen ‘donor’ meer heet en registratie ‘dus’ niet nodig zou zijn. Zoekt deze kliniek bewust de grenzen van de Wdkb op? Te lezen valt dat de inspecteurs voor de Wdkl kwamen en niet voor de Wdkb, dus dit onderwerp is ‘intern besproken en met de Cdkb’. Voor de duidelijkheid: als een donor niet geregistreerd wordt, kan een kind later geen gegevens opvragen en kan een donor bovendien bij meer dan twaalf gezinnen (het huidige maximum) gebruikt worden. Er is ook sprake van medisch risico, omdat de screening bij donoren uitgebreider is dan bij niet-donoren (partners of levensgezellen).
Stichting Donorkind maakt zich ernstige zorgen over het moreel kompas van de fertiliteitsindustrie. Keer op keer wordt duidelijk dat zij niet het belang van (donor)kinderen en hun ouders dienen, maar vooral die van hun portemonnee.
Je kunt het rapport hier inzien.